Again... Itu yg appeared in my mind when my "baby" aka my lil kitten, died. Rasanya baru 2 minggu sy menangis sb kehilangan Onnies.
Ahad,9.11.2014.
Pagi2 Didik woke me up. Telling me that lil Tony weak. Straight away sy trn bwh n tgk mmg "baby" sy sakit. Tggu vet bykak..10.3o sy, Didik n hubby dh kt dpn vet. 30 mins tggu doc kuar bfst. Then doc srh dtg blk 3 jm lg sb dia bg pain killer kt Tony.
At 3 sy dh tercongok n amik Tony. Rm70 dia chrge. Lantak la asalkn Tony sy sihat. Balik rmh Tony asyik tido bila sy bg susu setiap sejam. Kuantiti pun x byk. Xpe lah mgkn Tony penat n nk recover kot.
10.11.2014
Sy bgun pkl 6.30 tgk Tony tido lg... Kejut dia dgn bg susu. Minum dgn gelojoh n suara pun kuat. Happy sy. Sy buat keje, masak n smbil bg susu kt Tony. Tony as usual minum then tido. Fine. Sy hapoy sb dia nmpk cergas. Panjat2 sy lg.
Balik sek smpi rmh dlm pkl 7 pm. Sy tgk hp jp. Then bila nk naik ats, sy tgk Tony bergerak. Ooo lapar anak umi. Sy buat susu.
Bila sy pegang, sy tgk mulut Tony cm berbuih. Berdebar sy. Sy lap. Sy bg susu. Slow je dia hisap. Sy dh nangs. Sy usap2 ats tapak tgn. Sy tgk mata dia. Sy dh rasa, for sure Tony tnggl umi. Then dlm7.45 pm , Tony pegi tnpa ada bunyi sikit pun. Teresak sy..
Bye sayang umi. Umi tgk bakul awak.. Umi nangs. Umi kambus tanah yg abah gali, umi nangs. Umi tgk botol susu awk, umi nangs... Ke syurga awak... Rindu umi pd bunyi awak.. Rindu umi n buat susu.. Rindu umi n suap botol pd awak...
